ÇOCUKLUĞUM
Kuş sesleriyle uyanırdım sabahları,
Ellerimde toprağın masum kokusu.
Gökkuşağını avuçlarıma alırdım,
Her rengi bir düş, her düş bir umuttu.
Yüreğimde ne korku vardı ne endişe.
Çıplak ayakla koşardım kırlarda
Zaman, oyunlarla ölçülürdü o vakit,
Bütün günlerimiz geçerdi güle oynaya!
Anne sesi, ninni gibi sızardı kalbime,
Evimiz her köşesiyle bir saray gibi gelirdi.
Düşlerim sınırsızdı, uzanırdım yıldızlara
Gökyüzü sanki yalnız benimdi.
Bir gölge gibi hayalime düşer o günler,
Büyümek, ağır bir hüzün yüklüyor.
Ne toprağın kokusu aynı
Ne de düşlerim yıldızlara dokunuyor.
Çocukluğum, uzaklarda kalmış bir masal.
Aynı bahçeden iki defa geçmiyor o rüzgâr.
Kollarını açsa bana bir kez daha
Koşarak tekrar bana gelse o yıllar!
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
