ÇOCUKLUĞUM
Sanki bir hayal dünyasında yaşardım,
Koşar oynardım mutluluktan coşardım.
Aklım ermezdi bakar görür şaşardım,
Bir masal gibi geçti tüm çocukluğum.
Kemerim olmaz ipten uçkur bağlardım,
Ben bazen ceviz bazen misket oynardım,
İtilince de cazgırlanır ağlardım,
Bir masal gibi geçti tüm çocukluğum.
Azgın sel gibi kabarırdım taşardım,
Düz ovaları yüce dağı aşardım,
Sabah akşam hiç yorulmadan koşardım,
Bir masal gibi geçti tüm çocukluğum.
Bazen dövülür bazen de ben döverdim,
Gücüm yetmezse bir güzelce söverdim,
Mutlu mesuttum yaşamayı severdim,
Bir masal gibi geçti tüm çocukluğum.
Top oynar komşu camlarını kırardım,
Bazen sapanla kafa bile yarardım,
Başıma onca belaları sarardım
Bir masal gibi geçti tüm çocukluğum.
Evimiz vardı damı hep akıyordu,
Ufak delikten fareler çıkıyordu,
İşte bu Taşgın öyle bir evde doğdu,
Bir masal gibi geçti tüm çocukluğum.
