ÇERKEZ MİSİN
Gözlerinde ne asil bir eda var,
Sözlerinde saygı ile feda var.
Duruşun da sanki ulu bir çınar;
Söyle hele söyle, sen Çerkez misin?
Gelenek dediğin kutsal bir bağdır,
Kafkasya kalbinde aşılmaz dağdır.
Kuşaklar değişse bu töre sağdır,
Gönlünü veren de o Çerkez misin?
Akordeon çalınca kalbin mi çarpar?
Ayaklar oynarken bir ateş yanar.
Asalet soyundan gelir aşikâr,
Aslını yaşatan o Çerkez misin?
Büyüğe hürmeti el üstünde tutan,
Misafiri baş tacı eyleyip saran,
O kadim vatana hasretle bakan,
Sert rüzgâr bakışlı o Çerkez misin?
Gönlünde taşınan o asil gurur,
Gittiğin her yere bir ışık vurur.
Dostluğun sarsılmaz bir kale durur,
Töresine sadık o Çerkez misin?
Gençlerin sesi yükselir birden,
Kafe dansı başlar o asil yerden,
Zarafet süzülür sanki göklerden,
Soyunu unutmaz o Çerkez misin?
***
Editör: Nevin Bahtışen
