ÇEKTİĞİMİZ İNSANLARIN YÜZÜNDEN
Kaderden ve şanstan değildir elbet,
Çektiğimiz insanların yüzünden.
Hayata, dünyaya ve de düzene,
Küstüğümüz insanların yüzünden.
Kovandaki balımızı çaldılar,
Kalbimizden sevinçleri çaldılar,
O gurbetten, bu gurbete attılar.
Şaştığımız insanların yüzünden.
Bütün beşerleri seviyor iken;
Herkese saadet diliyor iken;
Bu ağıtlar soruyorsanız neden?
Gaddar kalpli insanların yüzünden.
Ne güzeldir sevmek ve de sevilmek,
Aklın ve bilimin yolundan gitmek.
Öz vatanda böyle hep çile çekmek,
Gözü doymaz insanların yüzünden.
Sevgi bahçesine dikerken çiçek,
Geliyorsa akla erkenden ölmek.
Bu fani dünyada hayata küsmek,
Kıymet bilmez insanların yüzünden.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
