CEFA
Geceler uzadı, yıldızlar söndü.
Gönül yangın yeri, toz küle döndü.
Divane oldu da bir kula kandı.
Benim bu çektiğim cefa değil mi?
Derdimi söylesem dağlar ağlardı.
Bahar seli gibi gözler çağlardı.
Ayrılık var desem kara bağlardı.
Benim bu çektiğim, cefa değil mi?
Gülü solmuş bahar, yas tutar bende.
Gece gündüz sızlar, sararır tende.
Çare yazılmamış bilimde, fende.
Benim bu çektiğim cefa değil mi?
Kaynaklar kurursa pınarlar kurur.
Bilesin bu kalbim, andıkça vurur.
Silinmez gülüşün, kalbimde durur.
Benim bu çektiğim cefa değil mi?
Derdimi söylesem dağlar ağlardı.
Bahar seli gibi gözler çağlardı.
Ayrılık var desem kara bağlardı.
Benim bu çektiğim cefa değil mi?
Aşk için yazılmış her bir kelime,
Dolanır nedense düşer dilime.
Gün gelir de elin, değse elime,
Benim bu çektiğim cefa değil mi?
***
Editör Bilgi Şakar
