ÇARESİZ KALDIM
Geçip gidiyor zaman, gözbebeklerimden akıp.
Ne tutabildim ne hesap sorabildim yıllara.
Kuytu bir köşede düşüp kaldım, öylece;
Ne bir dost ne bir sevgili bulabildim yanımda.
Sarhoş olup isyan ettiğim sokaklar,
Şimdi bana birer birer düşman gibi.
Nereye adım atsam bir boşluk;
Umut dediğin, dünde asılı gibi.
Yaşamın kıyısında yalnızca oturmuşum, öylece,
İzliyorum geleni gideni, gidip hiç gelmeyenleri.
Bitmiyor derdi ne dünün ne yarının;
Kendimi, kendimle bir mezara gömmüşüm gibi.
Ağladım, ağlattım; yaralandıkça yaraladım.
Su alıyor artık bu gemi, liman görünmez.
Herkes gitti de bir ben kaldım.
Bütün sözlerin dışında,
Kuşların kanatlarında gördüm huzuru;
görünmez yangınlarda susuz,
Kül olup çaresiz kaldım.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
