CAN TANEM!..
Gülüşlerin takılır, hayalin düştükçe nemli gözlerime.
Kanatırsın mavi düşlü hatıralarımızı her gün...
Engin denizlerde bir çift kuğu gibi süzülüp giderdik.
Doyumsuz bakışından lavantalar açardı mor mor;
Sonbaharlar, kışlar, deli fırtınalar bize bahardı.
Nisan yağmurlarında birbirimize sırılsıklam aşıktık,
Şehrimizin sokaklarını göz göze arşınlardık...
Öyle savurdu ki lodos, ikimizi de fırlatıp attı uzaklara;
Mevsimler ayaz, geceler çekilmez oldu bana.
Sazımın tellerine hicran türküleri dizildi,
Yalnızlığıma düşen akşamlarda dağıttım kendimi.
Zilzurna sarhoş dolaşır oldum meyhane sokaklarında,
Dilimde adın, güz şarkıları düşmez oldu içlisinden;
Ömürlük dediğim bir sevdanın yollarında kayboldum...
İzin kayıp, yollar kapandı, çöle döndü gönül hanem;
Dolunay, yıldızlar, sen karanlığa gömüldün can tanem.
Güneş gibi doğ yalnızlığımın karanlığından,
Gel!.. Kana kana içelim Orhun Irmak'ının sularından.
Toy kuralım, kımızlar içelim gök kubbemizin altında.
Devlet, ordular kuracak Kürşatlar, Asenalar yetiştirelim
Bu dünyanın ortasına mührümüzü vuralım ay balam!...
Editör: Nevin Bahtışen
