BU ÇABA NİYE
Üç beş günlük kısacık bir ömürse
Bu telaş bu koşuşturmaca niye?
Yiyeceğin bir lokma ekmek ise
Fazlası için bu hırs, bu kin niye?
Değer mi bunca dertlere, kedere?
Bir başına, yalnız geldin dünyaya.
Çırılçıplaktın, yoktu hiçbir şeyin.
Gideceksin yine bir gün sonsuza,
Yapyalnız öleceksin, tek başına.
Değer mi o zaman bu çabalara?
Hep çalışacak, çabalayacaksın,
Çabuk geçecektir ömür dediğin.
Dünyaları kazanmış olsan da sen,
Götüreceğin birkaç arşın bezin,
Kalacak gerisi istemesen de…
Sen çok sevildiğini sanacaksın,
Dostum deyip hep kucak açacaksın.
Hiç unutulmam sanıp kanacaksın.
Oysa kapanınca gözlerin daha
Kalacaksın ardından bir başına…
Bir gömüt taşında yazacak adın,
Ağlayacaklar birazcık ardından.
Kaldıysa eğer eşin, birkaç dostun;
Düşecekler hemen mal, mülk derdine.
Elde edince istediklerini,
Çok geçmeden, sen unutulacaksın…
Editör: Nevin Bahtışen
