BOZCAADA’DA BİR GÜN
Bozcaada’ya ilk defa gittim ve büyülendim doğrusu.
Arabalı vapurla mavi suları ve martıları izleyerek keyifli bir yolculukla ulaştım adaya.
Tarihi evlerinin dokusuna, begonvilli sokaklarının temizliğine, dükkânlarının düzenine hayran kaldım.
Üzüm bağlarıyla ve sevimli kargalarıyla ünlü bu adada birbirinden lezzetli yiyecekler pişiren minik yemek yerleri gördüm.
Eskilerden aldıkları lezzeti sürdüren pastanelerin kurabiyeleri nefis.
Bademli, glutensiz ve kakaolu olanları özellikle beğendim.
Hem pastanelerde, hem kadınların kurduğu tezgâhlarda el yapımı reçeller var.
Bozcaada’nın hemen girişinde kıyıda kadınların el ürünlerini sergilediği tezgâhlar var.
Başka yerlerde görmediğim değişik örgüler, süsler, takılar buldum buralarda.
Üzerlik, kekik ve lavanta kokulu sokak sergilerini gezdim bir bir.
Kavanoz kavanoz reçellerini, mis gibi sabunlarını, el sanatlarını ve üretken yüreklerini sevdiğim ada kadınları nasıl da güleryüzlü, konuşkan.
Ben bir üzerlik süsü aldım. Halka şeklinde. Üstünde üzerlikler, papatyalar, kuru kır çiçekleri.
Adadan toplanmış. Cânım kadın elleriyle sarmış hepsini, nasıl güzel şekil vermiş. Fiyatı da çok uygun, emeği oysa…
“Bozcaada” yazılı keselerin içinde lavantalar da güzeldi.
Özellikle de adaya özel “domates reçeli”nden alınabilir. Rengi güzel, tadı domatesten öte bir şey.
Bozcaada’da gece kalmak isteyenler için doğal evlerden oluşan pansiyonlar var.
Ücretleri konusunda fazla bilgim yok ama deneyimleyen arkadaşlarım adanın gecesinin ve denizinin ayrı güzel olduğunu söylüyorlar.
Ben günübirlik gezdim.
Bozcaada’nın kokusu ve rengi ruhuma sinmiş olarak bir dolu anıyla döndüm…
***
Suna Türkmen Güngör
Bozcaada rüzgârın denize yazdığı bir şiirdir, her dizesi toz kokar, her kelimesi huzur... 8 ay önce