BİZ ESKİ ZAMAN ÇOCUKLARIYDIK
Yüreğimiz elimizde, umutlar cebimizde...
Adabı muaşereti de, saygıyı da bilirdik. "Türktük, doğruyduk, çalışkandık."
Kırmızı çizgilerimiz vardı. Merhamet esastı.
Gülleri incitmeden sevdik biz. Topaç da çevirdik, yakan top da oynadık.
Ama eğilmedik, bükülmedik hiçbir vakit.
İstiklâl Marşı okunurken yüreğimiz titrerdi.
Vatanseverdik, doğayı, insanı, ağacı sevdik hep.
Felsefe, coğrafya, fizik, kimya, biyoloji,
matematik, edebiyat, sosyoloji, mantık, psikoloji, tarih gördük.
Kitap okumayı da ilkokulda öğrendik.
Hep açtık okumaya.
Gazete okurduk, roman, hikâye…
Bazen de hayat bizim canımıza okurdu.
Futbol da oynardık, okey de...
Fenerbahçe sevdam hiç bitmedi meselâ. Masmavi gülümsemelerimiz, devasa hayallerimiz vardı. Arkadaşlarımız kardeşten öte...
Mutlu olmayı bilirdik eskiden.
Bir tutam sevgi yeterdi hepimize…
Dedim ya biz eski zaman çocuklarıydık…
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
