BİRLİKTE AYRI KENTLERDE ÖLDÜK
Sormayın bana, “her gün nereye gidersin?” diye.
Hiç üzgün gördünüz mü
beni?
İki büyük mezar, uzak illerde birbirinden habersiz öldüler,
Melekler kaldırmış cenazelerini.
Yedi dağın gülverenlerini derledim yine,
Ah! Bir de iki damla gözyaşıyla sulamak için,
Gözlerimden akmasınlar diye, yummadım gözlerimi.
Ağır, kalpten yara almışlar,
Sözden öte hançelerden ağır yaralı, iki deli sevdalı,
Ölmüş birbirinden habersiz.
Şimdi yedi dağın gülverenlerini bir de iki damla gözyaşımla sularım.
Bilir misiniz o gün dağlar yürümüş,
Bulutlar hırsından çatırdamış,
Gökler ağlamış,
Birbirinden habersiz, başka yerlerde aynı anda ölmüşler.
Mezarları çiçeksiz kalmasın diye,
Yedi dağın çiçeklerinden toplar götürürüm.
Gözyaşlarımla sular dönerim.
İçim yanar, ağlarım,
Konuşmadan dönerim.
Neden sevdiniz bu kadar deli gibi?
Böyle ölümsüz?
Öldünüz, desem de duymazlar,
Ya siz de hiç sevdiniz mi ölümüne?
Konuşmam tek kelime,
Vasiyetinizi yapmaktan yorulmadım,
Her gün muntazam istediğiniz yedi dağın çiçeklerini, güllerini mezarlara bırakıp;
İki damla gözyaşımla sularım her defasında.
Editör: Suna Türkmen Güngör
