BİR ZAMAN
Kor alevden aldım aşkın dersini,
Ayna sırrı gibi buldum tersini;
Peşinde tarumar Muğla, Mersin’i
Gezdiren kadere küstüm bir zaman.
Yel oldum düzlükte, tipiydim dağda;
Tufanı geçtim de boğuldum sığda;
Çıkarcı, yalaka, berbat bir çağda,
Özü arayarak estim bir zaman.
Hâlime ağladı kitaplar rafta,
Huzuru sormuştum, hangi tarafta?
Sen varsın diyerek o fotoğrafta,
Sıvasız duvara astım bir zaman.
Gözleri kalbimle her gün didişti.
Ağrı başımdaydı, yeri değişti.
Beyaz sayfalara hüzün erişti.
Kalemle dostluğu kestim bir zaman.
Aşk tarifi madde madde sözlükte,
Harami baskını sonsuz düzlükte;
Bazen vahalarda, bazen sazlıkta
Semaya yol alan sestim bir zaman.
Emrin ışığına koştu düşünce,
Sevgi buram buram gönül coşunca,
Bazen sendeleyip yere düşünce,
Yusuf’un izine bastım bir zaman.
Editör: Hamiyet Su Kopartan
