BİR YALNIZLIK BİR SÜKÛNET
Bir yalnızlık, bir sükûnet...
Bir doğuştur yalnızlık.
Bir kalabalığın ortasında,
Dil lisan bilmeyen bir âlemde
İlerlerken yaşam,
Koyu bir kalabalık sarar yalnızlığı.
Duyguların duygulandıkça,
İnsan ya özüne gömülür
Ya da özünden çıkar.
Bir sükûnet olur, bir yalnızlık doğurur:
İpi çekilmiş, titrek ve hırçın.
Sen seç içinden,
Hangisini çağırırsa özün...
Dağları deler yüreğindeki sızı.
Doğurur günü;
Yüzüne, geceden kalma bir hüzün vurur.
Umut dur, mavilerde gördüğün.
Kapadıkça gözlerini,
Yansıyan yüzündür karanlığa.
İki damla yaş düşer yanağına.
Hadi tut,
Tutabilirsen yağmura karışan gözyaşını.
Toprak olacak, sararacak yüzün.
Etme kendine zulüm.
Tutun Rabb’ine,
Çağırır her fırsatta.
Ebedi yol bizim.
Bir sükûnet, bir yalnızlık doğurur:
Ravzası yüzüne gülen bir isim.
Ey âlemlerin tek sahibi,
Güneş gibi doğurdun, güneş gibi çağır bizi.
Ver yüzümüze utangaç perdemizi,
Temizlensin ruhumuz;
Senin yolunda izimiz.
Bir yalnızlık olacak ki
Sıkmasın topraklar bizi.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
