BAHRİ YILDIRIM / ALTI ŞUBAT KARA GECE ŞİİRİNE DAİR
Bahri Yıldırım'ın bu şiiri yüreklerde kara delik açan
bir gecenin, felaketin, bir insanlık sınavının şiiridir.
"Altı Şubat Kara Gece" şiiri yazılırken kalem sadece kâğıda dokunmamıştır. Kalem, enkaza dokunmuştur! Gözyaşına dokunmuştur! Umuda dokunmuştur.
Biliyorsunuz o gece herkes bir şey bekledi:
Bir ses, bir haber, bir mucize…
Kimi çocuğunu bekledi, kimi eşini, kimi annesini, kimi babasını… Ne yazık ki birçoğu beklediğini hiç bulamadı!
***
"O gün yalnız kalanlar, bırakılanlar, yaralı yürekler bugün yaralı değil mi?' diye düşündüm de..."
ALTI ŞUBAT KARA GECE
Altı şubat günü, gün ağarırken
Enkazlar, duvarlar, kullar yalnızdı.
İnsanlar cahhıraş, can çağırırken;
Sözcükler, dizeler, diller yalnızdı.
Yerle bir olurken ovalar, dağlar,
İçi yanan elbet bir başka ağlar.
Çaresiz kalmışken milyonca sağlar;
Bahçeler, ağaçlar, güller yalnızdı.
Yardım bekliyorken çol çocuk, kızan,
Çok büyük acıydı, betondan sızan,
İnsanlar diyorken bu nasıl düzen?
Caddeler, sokaklar, yollar yalnızdı.
Sesimi duy diyen binlerce insan,
Acıyla başlıyor, bin türlü lisan,
Çığlıklar artıyor, çoğaldı susan!
Omuzdan omuza sallar yalnızdı.
Ne duyan olmuştu ne elden tutan,
Bir çoğu da vardı, pusuya yatan!
Bunu da atlatır bu güzel vatan,
Hiç kimse sanmasın, allar yalnızdı.
Günler, aylar geçti, sorunlar ağır,
Duyması gereken kulaklar sağır,
Hep aynı acıyla yanarken bağır,
Kenetlenin diyen, teller yalnızdı.
Kim, kimin izinde, nedir ereği?
Olana dayanmaz insan yüreği.
Karanlığın elbet gündüz süreği,
Dostça uzatılan, eller yalnızdı.
ŞİİR TAHLİLİ:
Bu şiirin en güçlü tarafı, tekrarlarla kurduğu ağıttır.
Şair, "yalnızdı" kelimesini bilinçli olarak tekrar eder. Yaşananların unutulmaması adına. Çünkü o gün, herkes biraz yalnızdı.
Yollar yalnızdı, eller yalnızdı, sesler yalnızdı, dualar yalnızdı. Şairin bu tekrarları, aslında bir vicdan çağrısıdır.
Şair bize şunu sorar:
Neredeydik ne yaptık ne yapmadık? Bunu suçlamak için sormaz, hatırlatmak için sorar.
Aynı zamanda şiirde çok güçlü bir toplumsal eleştiri vardır.
"Pusuya yatanlar" ifadesiyle fırsatçıları anlatır.
"Sağır kulaklar" ifadesiyle duyarsızlığı anlatır.
Bu şiir, sadece bir yas metni olmaktan öte hafıza defteridir.
Unutmamak için yazılmıştır.
Unutursak aynı hataları yeniden yaşarız diye…
Bahri Yıldırım şairimizin duyarlı yüreğini kutlarım.
***
