BİR KİTAP: YILDIZSIZ GÖKYÜZÜ / MARTHA BATIZ
Acıların tarifi olmuyor. Ancak, hikâyelere konu olur. Hikâyelere konuk olunca okuyucunun diliyle yürekleri kanatır.
Hissedilen her acı, insanın vicdanını sızlatır. Her insanın hikayesi farklıdır. Dünyanın neresinde olursa olsun, büyük küçük fark etmeksizin zulmü yaşayan, haksızlığı gören, kötülüğe maruz kalan insan ya da insanlar vardır.
En çok, olmaması gereken, hak etmeyen kadınlardır bu dramı yaşayan.
Yıldızsız Gökyüzü kitabında yer alan her öykü birbirinden farklı hikayelere yer vererek yürekleri burkarak hüzünlendiriyor.
Girişindeki Jason'un hikâyesi beni benden alarak bambaşka duygulara taşırken, Helen'in Gerçekleri öyküsündeki gerçekler gözden kaçmadı.
İnsan öyle bir döneme girer ki, geçmişindeki yaşayışı keşkeleri tekrar ettirir dillerde. Bazen şunu dediğimiz anlar oluyor..
"Keşke hayat, geri sar düğmesine basabileceğimiz bir videodan ibaret olsaydı.O değerli rutini tekrar yaşayabilmek ve sürekli o düğmeye basmak için neler vermezdim." Hayat insana neler yaşatmaz ki, pişmanlık vermesin..
Sadakat olmazsa çile hep kapıda olur. Güven olmazsa hüzün yuvadan uzak olmaz. Geçmiş affedilse de, unutulsa da bir yerde kalıntısı olur, izi olur.
