BİR KİTAP: ŞİMDİ YOLDAYIM / BEGÜM FIRAT
Bir yola girdim önümde neler çıkar diye düşüne düşüne, ağır ağır ilerledim. Bir yerlerden kuş sesi geliyordu.
Bir yerden hafif yumuşak bir esinti esiyordu. Bir taraftan ormanın içinde yol alırken bir bakıyordum çorak bir yerdeyim..
Sanmayın bu betimlemeleri içeriyor. Hayal ediyorum. Ne anlatıyor diye odaklandım sayfalardaki sihirli sözcüklere: Aşka susamış sevgi mi desem; sevgi ile ilgiye hasret kalmış çorak insanlar mı desem; varlığımızın farkındalığını farkına vararak kendimizin, birliğimizin; sevilenlerimizin, güzelliğin, güzelliklerin var olduğunu anlatması mi desem. Doğru bilip içinde yüzdüğümüz yanlışların, hataların farkında olmamızı sağlamasını mı desem...
Kitabın içinde şu cümleler daha dikkatli olmama neden oldu kelimeleri kavrayabilmek için: "Anlamlı kelimeleri, sözleri bazı insanlar anlayamaz... Birinin kafasına takılmak istiyorsanız ona anlamayacağı sözlerle dokunun. O sözler sizin için anlamlı, söylediğiniz kişi için eğitici olsun."
İlerleyen sayfalardaki sözleri başta anlamaya çalıştıklarımla bütünleştirdiğimde bir anlam bütünlüğü ortaya çıktı:
Sevgi ibadet gibi tekrarlardan oluşur...
Sürekli güzelliğiyle övülen bir insan kendisini sürekli kusurlu, defolu hissediyor...
Evet değişim güzeldir, gereklidir, önemlidir ama bu neye dönüştüğünüzü bilerek olmalı.
Beni sevmiyorsan kendini sev... Aşkın bir görev olduğunu biliyor musun?
Hayatta gerçekten sevilmemek kadar insanı yaralayan başka ne olabilir? İyiliğini isteyen kimsenin olmaması...
Genel olarak histrionik (ilgisizlik) kişilik bozukluğu üzerinde odaklanmış. Severek, sevilerek ilgi gösterilmeli insanlara. Ki sevmenin, sevilmenin , Yaradanın yarattığı güzelliklerin farkına varmak için.
