DÖRT RÜZGÂR / KRISTIN HANNAH
Merhaba kitap dostu dostlarım. Değerli bir kitabı daha okuyup bitirmenin mutluluğunu yaşıyorum. Bu gün Kristin Hannah'ın 496 sayfalık Dört Rüzgâr adlı kitabının yorumuyla karşınızdayım.
Yazarın her kitabını okuduktan sonra, "En iyi kitabı buydu" demeden kendimi alamıyorum zira her eseri birbirinden güzeldi. Yazarımız çok güçlü bir kaleme sahip. Betimlemeler tadında insanın zihnine işlemekte. Anlatım hiç ağdalı sözlerle kaplı değil, sizi konunun içine çekmekte ve konunun uzaktan izleyicisi yapmakta.
Kitabın konusunu aktaracak olursam kitabın arka kapağındaki bir yorumu olduğu gibi aktarmaya çalışacağım zira aynı fikirdeyiz.
Kristin Hannah, bize hem insan kalbinin hem de dünyamızın, rüzgârdaki küçük bir değişim kadar güçlü ama bir o kadar da kırılgan olabileceğini hatırlatıyor. Toprağı vuran kuraklığı kendi ruhunda hisseden bir anne; "annelik" denen ve içten gelen o müthiş günler, evlatlarını korumak için çölleri aşmayı, açlığa direnmeye çalışıyor.
Doğanın kıymetini bilmenin önemine ve aslında onun ne kadar hassas olduğuna dikkat çeken tam zamanında kaleme alınmış bir roman.
Bu kitabı okurken yaşanan açlık öyle içime işledi ki yemeği beğenmeyip seçicilik yapan insanlara acıyarak iç geçirdim. Etrafıma bakıp derinden şükrettim çünkü her şey ziyadesiyle vardı. Zamanında dedelerimiz, atalarımız kıtlık yaşamışlar; büyüklerimizden açlık hikâyeleri bizlere kadar ulaşmıştır. Bu kitapta o hikâyeleri bir kez daha içim burkularak derinden okumuş oldum.
Kitabı okurken dikkatimi çeken bir konu da çocukların babasının zorluklara göğüs germeyip ailesini terk etmesi ve hiç aramaması oldu. Anne her yerde anneydi. Rahatsızlığına rağmen tüm zorluğa göğüs germesi takdire şayandı.
İşçi, patron ilişkileri, sendikalaşma konuları da kitapta yer etmekte. Verilen uğraşları, nefes almadan okuyup sanki uzun bir yolculuğa çıktım ve ibretlik çok şeyler öğrendim. Sizleri de bu yolculuğa davet ediyorum.
***
Editör: Nüzhet Ünlüer
