BİR GELİN KILIĞINDA GELDİ ÖLÜM MELEĞİ
Haydi dedi,
Vakit geldi gitme zamanı.
İrkildi adam,
Buz kesti korkudan.
Son beyiti yazamadı,
Kalemi titredi,
Alnındaki soğuk terler donmuştu.
Dur dedi,
Bir nefes alayım sadece.
Bir cümle kaldı bitmesine şiirin,
Ben ne derim beyitlere?
Ya kadınım,
Ne yapar bensiz?
Şiirler öksüz,
Yetim kalır aşklar.
Öylece kalakalmıştı nefessiz,
Olmaz, dedi.
Yetmedi mi yaşadığın onca aşk?
Biter mi sandın şiirleri?
Haberin vardı geleceğimden,
Şu ağarmış sakalın,
Titreyen ellerine sor.
Yalan dünya demişti senden önce gidenler,
İnanma.
Kanma.
Şimdi vakit tamam,
Seni bekler sevgili.
Biraz daha, dedi.
Dur be Azrail,
Unut beni bir kaç yıl daha.
Ben ne aşklara doyabildim,
Ne şiirlere.
Ömür dediğin güzel,
Dünya yaşanası.
Ne var sanki gidecek,
Bekleyen mi var?
Issız mezarlıklar beklesin daha
Henüz kefen modası gelmedi.
İmamın kayığı kırılsa da olur
Batsa da.
Güldü, ölüm meleği,
Haydi aşkım,
Uzat elini bana.
Şu görünen engin ufuklar bekliyor seni.
Boş ver bedenin çürüsün,
Daha yaşanacak çok şey var sana.
Bu dünya sana göre değil,
Sen artık benimsin.
Bak benim, melek,
Gelinliğim çok güzel.
Bir nefes daha al derinden,
Sonra bırak kendini bana.
Tamam, dedi.
Bensiz olmuyorsa o âlem,
İşte kalemimi bırakıyorum.
Artık yeni şairler bulsun şiir,
Bana sadece açılan eller.
Ve dua,
Gidelim mi, diyorsun?
Haydi..
***
Editör: Serpil Azapoğlu
