BİR GARİP
Dolandım dağları bir garip gibi
Kazığa çakılı çadır bulmadım.
Bağırdım çağırdım burdayım deyi,
Sesime karşılık, sesler duymadım.
Nereye gitti onca yörükler,
Nerede davarlar, nerede sürü.
Ne yamaç kaldı ne de zirveler,
Ocağı süsleyen, taşlar bulmadım.
Kaya başında kirmanı çeviren,
Oturmuş yünden çullar dokuyan,
Yaslanmış kayaya türkü söyleyen,
Rüzgârın serdiği avaz duymadım.
Dedim ki bu dağ değilse diğeri,
Ayaklar sürüdüm, sabahtan beri,
Denk gelmedi, iki gözüm ciğeri,
Ayağı çizmeli beyi bulmadım.
Kartala şahindi yoldaşlık eden,
Her yanımı yardı çalıyla diken,
Yorgunluğu attım, vakitse erken,
Bir köpek ve çocuk sesi duymadım.
Dağlara sordumsa sustular tümden,
Gökyüzü taradım duman mı tüten.
Bir ağıt duyuldu ta ötelerden,
Sırtım dayancak gövde bulmadım.
İsimsiz dönerken dağlardan düze,
İçimde sözlerse döndü nehire.
Beton kaplı şehire göz göre göre,
Yörüğü anlatan bir söz duymadım.
***
Editör: Seher Uslu
