BİR CAN GÖÇTÜ
Duru teyzenin ocağına
Bir alev topu gibi düştü acı
Bu bir kor yangın!
Ateşten ok, sancılı,
Vurmuşlar yiğidini dağ başında,
Bir hiç uğruna aktı yine kan,
Bir can göçtü yaşama doymadan.
Süphan Dağı bu gece acıların kıvrımında,
Devrildi devrilecek, ağlamaklı,
Toprak ana utandı gördüklerinden,
Tanrım bu nasıl bir acıdır...
Köye salık verildi, toplandı kalabalık,
Ayakları çıplak iki çocuk kaldı babasız,
Her yer koyu bir karanlık şimdi,
İnliyor yer gök derinden.
Duru teyzenin çığlıkları,
Yürekleri dağlıyor,
Bir can göçtü bu yaşamdan.
Utandı insanlık, yer gök inledi...
