BİLEMEM
Gönlümün zekâtını ruhumdan veriverdim,
Öte yanda nelerim paklayacak bilemem.
Bitmedi bir tek danem, buluttan hesap sordum,
O da nasıl kendini aklayacak bilemem.
Yaydım kurusun diye ayvana yaş darımı,
Kelebeklere umut ettiğim ambarımı,
Elle tutsan tutulmaz hayal yüklü varımı,
Nerde nasıl hifzedip saklayacak bilemem.
Bir ayvayla bir arpa aynı terazideler,
Bir balıkla bir serçe farklı arazideler,
Kimin gerçeği saklı, hangi farazideler?
Kaç gövdede tek filiz çoklayacak bilemem.
Kevnü mekân rahında eğik ser taçlanırken,
Girişleri tek olup çıkış birkaçlanırken,
Yesevi dergâhında ruhlar kırbaçlanırken,
Mâna asasıyla kim haklayacak bilemem.
Seneler günlerimi yutup yutup gittiler.
Akibette beni de yurt yuvamdan ettiler.
İçimdeki organlar teker teker bittiler.
Mideden mi kalpten mi yoklayacak bilemem.
Kapanınca fâninin penceresi, kapısı,
Artık ne önemi var, zırhtan olsa yapısı,
Yolcusu yok bir hanın, neye yarar tapusu,
Açık kapısını kim tıklayacak bilemem.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
