BENIM KÖYÜM
Köyümü ne kadar övseler haklı,
Hasreti bitirir, yakar kül eder.
Anıların çoğu köyümde saklı,
Kısmeti getirir, takar kul eder.
Belki hatıralar gelir aklıma,
Gelir de dertleri asla ekleme,
Hayat kısa, uzun ömür bekleme,
Kasveti yetirir, yıkar zül eder.
Övgülere mazhar bağlarım nerde,
Üzüm yok, çare yok dermansız derde,
Sular akmaz olmuş gördüğüm yerde,
Niyeti yitirir, bıkar çöl eder.
Hasretim artıyor yufka görünce,
Üstüne pişirip pilav serince,
İçilir ayran, kap olsa derince,
Lezzeti artırır, çıkar bal eder.
Bir çıksam köyümün Hodul Dağı’na,
Yürüsem özgürce bakmam sağıma,
Düşerşem feleğin kahpe ağına,
Mihneti bıktırır, sıkar el eder.
Belki Selimi’nin gönlü uslanır,
Gitmezse yüreği yanar paslanır,
Bir türkü tutturur, taşa yaslanır
Dehşeti yaktırır, bakar dal eder.
Editör: Suna Türkmen Güngör
