BEN GİDİYORUM CAN
Bir kelebek kanadında
Yükseliyorum Zühre’ye,
Yakıtım zümrüt gözyaşlarım,
Kalbim kitabım oldu.
Sensizliği de bıraktım kucağına,
Artık sen yan ki, öğren sen de.
Çiçeklerimi kurut,
Anarsın bensizlikte.
Kim bilir alırlar mı sana çiçek
Benim aldıklarım gibi?
Kokar mı canım dediğim?
Bir sen değilsin ki
Hüsranı bana saran,
Göğsümde taşacak dayanılmaz.
Zulüm ah! Bir sen olsan,
Beklerim seni kiraz ağacının altında.
Kıpkırmızı kirazlardan
O narin kulakçıklarına
Küpe yapar, çiçeklerinden de
Taç yaparım.
Sırtımda tonlarca dert,
Yüreğimde acı dayanılmaz.
Ulaşırsam, tutabilirsem Zühre’yi,
Gel Kafdağı’ndan bana,
Uzatırım kollarımı sana,
Kucaklar mısın sevgi buseleriyle?
Ben gidiyorum can,
Farketmez bu saatden sonra,
Ne karanlık, ne aydınlık.
Bir sen sinmişsin üzerime,
Ne heybem, ne bavulum var,
Geldiğim gibi çırılçıplak gidiyorum.
Tek farkı cancağızım,
Kamburum çıkmış bitik halde,
Gidiyorum…
