BEKLİYORUM SENİ
Dışarda kımıldamaz yaprak.
Sağır duvarlar içinde sabahlamak,
Yalnızlık getiriyor insana,
Kendinden başkası yoksa.
Dünyanın sonu değil belki,
Senden ayrı olmak...
Gel yüreğime anlat,
Sensiz yapamıyorum.
Geçti günler, haftalar, aylar.
Hâlâ bir haber yok senden.
Çınlıyor kulağımda sesin.
Ah be sevgili, nerdesin?
Bir bozkır akşamı yalnızlığı,
Yıldızlar dolacak geceme.
Ve ben seni düşleyeceğim,
Yıldızlar altında.
Dostlar da kesti selamı,
Hasret kaldım gülüşlerine,
Yapayalnız dünyamda,
Sadece gölgemle ben varım.
Ne tuhaf!
Ay dökülüyor mavi pencereme.
Yüzünde masum çocukların saflığı ayın,
Daha da artırıyor yalnızlığı.
Bozkırda açan yalnız çiçeğim,
Ah, benim belâlı çiçeğim!
Gel de tut elimi,
Bekliyorum seni, mavi penceremde.
Ilık bir bozkır akşamı,
Çoban ateşleri yanar dağlarda,
Gözyaşım karışır rüzgârlara,
Bekliyorum seni mavi penceremde.
Kaç bahar geçti gelmedin.
Unuttun mu yoksa?
Ben seni hiç unutmadım.
Bekliyorum seni mavi penceremde.
***
Editör: Bilgi Şakar
