BE HEY ŞAİR
Etme eyleme gözünü sevdiğim şairim
Bir damla gözyaşına bir ömrü harap ederim
Gönder derdini ızdırabını bana
Her damla gözyaşını birer birer çiçeğe çeviririm
Ağlamak güzeldir yakışır duygulu insana
Gel baş başa verelim ağlayalım öyleyse
Anlatalım kimler sinemizi kanatmış
Beraber yanalım İkimizin de kara bahtına
Ey hüzünlü gözlerine kurban olduğum
Dert dediğin nedir ki nedir acı dedigim
Çilelerimi çorap söküğü gibi
Hep kendim söktüm
Kimse merhem olmadı yaralarıma
Anlarım yaralı kalbin söküklerini
Çiçeklerden derledigim yamalarımla
yamalarım her birini
Be hey şair
Sen böyle güldüğüme bakma
Her gülüşüm her kahkaham gelmişime geçmişime küfürdür biraz da
Beni de az incitmediler hani
Ama hep kendim diktim söküklerimi
Sen de bir el atıver artık
Bak ikimiz de yaralardan yeni geldik
Ben alıştım şair
Nice darağaçlarım var benim
Söküklerimi diktiğim ipliklerin hepsi darağacından indirdiklerimdi
Bak yine o darağaçlarında sallanıyor yıkılan bütün ümitlerim
Yaralarımı deşme şair
Ben senin ellerinden aşk içmeye geldim
İstersen doldur kadehi tüm zehrinle hepsini içerim
Kendi kesiklerimden süzülen şarabı renkli gözyaşlarımı ben de sana ikram ederim
İçelim be şair
Bu hayatın anlamsızlığına insanların çoraklığına
Düşüşümüze acıyı katık ettiğimiz gülüşümüze içelim
Herhangi bir kahır kusarsam namerdim
Sana şiirden çiçeklerimle derman olmaya geldim
Boş ver şair
Hayatın sillesini kim yemedi ki
Az sohbet etmedim ben de arka sokaklarda o müjganla
Ah o müjganlar yok mu, az mı ağlattılar beni
Ben hepsinden geçtim şair
Senin o dert diye tasa ettiğin yollardan
Çiçeklerimi topluya topluya geldim
Çiçeklerime bir yudum su içirmek niyetine
Mahur gözlerinden aşk bilendim de geldim
Al dermanını ister at çöpe
İster ilaç niyetine sakla
İster dostça ister
Aşk ihtirasla!
Başıma ördüğün çorapları
sökmeye geldim!
