BANA YETER
Döktüler açmadan yeşil dallarım
Açmayan bir gonca gül bana yeter
Uzadıkça uzar sana yollarım
Bir patika olsa yol bana yeter
Çatma kaşlarını bak bir geriye
Uzak durma benden gelsen beriye
Yüreğim durmuyor bağlı seriye
Kurumuş olsa da dal bana yeter
Ben seni can bildim yürekten çıkma
Ne olur sevdiğim el olup bakma
Sende kalan resmi yırtıp da yakma
Sevdiğin söyleyen dil bana yeter
Hep sana açılsın o gonca güller
Konuşsun sevdamız durmadan diller
Bilmesin sevdiğim yabancı eller
Dilinden dökülen bal bana yeter
Günlerim geçerken sayamaz oldum
Gonca bir gül idim açmadan soldum
Özlem hasretine saçlarım yoldum
Beyaz senin olsun al bana yeter
Ahmet bil ki senden umut kesmedi
Sevip sevdiğine böyle küsmedi
Rüzgar gibi dağdan taştan esmedi
Hatır gönül bilen kul bana yeter
