Yollara çıkmalı
İçinde tümlerin parça parça
Dilinde türkü yarımsa
Yollarla dertleşmeli şehirler daralınca
Az gittin yalan
Uz gittin talan
Ya gidemeyişin bu zamandan
Yol deyip geçme varmak değil sebep
Yollar hikâyelerin başlangıcıdır aslında
Biraz hüzün
Biraz haz
Biraz naz
Ne gidersin bıraktıklarından
Ne varırsın bir sona
Şu molada gençliğin
Bekliyor bak
Gelmiş senden önce acılarla
Yirmili yaşı cebinde
Yüreğinde dünyayı değiştirme telaşı
Geçip gidilmez durmalı
Ey korkusuz zaman
Ey sevdalı yürek
Ey vazgeçemeyiş
Bak geldim biraz yorgun
Biraz hasta
Biraz umutsuz
Anlat eskilerden
Aç eski sandıkları
Geçip giderken kuşlar
Anılar sollar mı arabaları
Sahi gidersen yarımın mı kalır geride
Yoksa yarımsındır da
Binmiş misindir çorakta bir gemiye
Ne sözler yeter anlatmaya ne dimağ temiz
Yollar sorulara çıkar aslında
Cevaplar hep saklanmış sandıklarda
Durduğun duraklarda çay kekremsi
İnmek istediğin molalarda tütün acı
Olsun rakıya benzer biraz yolculuklar
İlk kadeh sancı
Sonra buram buram hasret
Sonra bangır bangır türkü
Geçilmiş şeritler
Ezilir yollarda geride kalan
İçinde bir parçan
Gitmenin merakı çeker ellerini
Zihnin karanlığı tutarken seni
Sonra ormanlar geçersin yeşile doymuş
Papatyalar erken açmış
Ebemgümecinden hâllice
Küçük mü küçük
Bademler çiçeğe durmuş
Bembeyaz el sallar
Geçip gidişine
Bakmazsın senin çorağın hâlâ kış
Tek tek düşer sonra yağmur damlaları
Umru değil sileceğin
Durur
Süzülür camda
Gözlerine damla
Bu türkü değildir yüreğini titreten
Değiştirirsin
Gücün ona yetmiş nasılsa
Yollarla yırtılırken dağlar
Hızlanma
Cezası ağır
Ortalama hüzün tespiti var yolda
Yolculuklar çağırır insanı
Düşlere döner teker
Yahut cebinden hasret düşer
Bitsin diye çıkılmaz yollara
Bir düşün izleridir
Hasretin zamansal izdüşümü belki
Varmaya varırsın elbet
Gidersin coğrafyada bir şehre
Yahut aradığın kendine
Unutma gidenler kendini arar
Kalanlar gidene ağlar
Gidip de döndüğünde
Ne sen sen eski sen
Ne kalan memnun yerinden
Zaman dediğin
İki mısra
Yarım kalmış şiirden
Yollara çık yollara
Beslenme acılarla
Dur kıyısında
Kuşlar çığlık çığlığa
Açmışsa mevsimsiz papatya
Gökte mavi
Dağda kar
Göğsünde hasret de varsa
Affet geçen yılları
Duy
Rüzgârı ruhunda
Dök dökte içini
Yer aç yüreğinde sevdaya
Sevmeye kendinle başla
***
Editör: Seher Uslu
