AYRILIK GÖZ İLE KAŞ ARASIDIR
Ben visal dedikçe yol uzar gider…
Bir çakır gözlüyü gördü göreli,
Ondan gayrisine bakmıyor gözüm.
Merak da etmedim acep nereli.
Doğrulmadı yere düşen şu yüzüm;
Bir çakır gözlüyü gördü göreli.
Diyemedim; yüreğiniz bir nevâ,
Adın çiçeklerin yurdu yuvası.
Kör olsun sevgime diyenler hevâ.
Onunla silinir gönlümün pası;
Diyemedim; yüreğiniz bir nevâ.
Yüreğime çarpan her damla onun,
Onun sevdasında nice sızı var.
Yanar ocağında, yanar her yanın.
Müfteridir diyen, ondan olmaz yâr,
Yüreğime çarpan yağmurlar onun.
Bazan ney sesidir inler inceden.
Çoğu zaman gölde süzülen kuğu.
Bir ozan tavrınca yanmış önceden,
İçmiş bâde diye hem nice ağu,
Bazan ney sesidir inler inceden.
Hasretler tuz basar açık yaraya,
Gülüşüne can damlatır güneşim.
Sultan olmak vardı onda saraya.
Viranhanelerde yanmadan tenim,
Hasretler tuz basar açık yaraya.
Yamacında soluklanmak özlemim,
Ve arzumdur, omuzundan yol bulmak.
Şimdi soruyorum acep ben kimim?
İsterim ki ona varıp yok olmak,
Yamacında soluklanmak özlemim.
Bir sazın telinde türküsün duydum,
Böyle bir ahunun cevri çekilir.
Benliğini tutup gönlüme koydum.
Varlığına nice bir can yakılır,
Bir sazın telinde türküsün duydum.
Anladım benim renk baht karasıdır,
Silinmez hiç izi ebede kadar.
Ayrılık göz ile kaş arasıdır,
Ben visal dedikçe yol uzar gider.
Anladım benim renk baht karasıdır,
Kurdum saatleri şimdi hayâle,
Düş ardına düşeceğim belli bu.
Belli ki dönecek günüm leyâle,
Deliban ruhuma kurulmuş pusu,
Kurdum saatleri şimdi hayâle.
