ASLA
Sevdan hazan oldu gönül bağıma
Hiç sormadın neler geldi başıma
Oysa taç etmiştim seni başıma
Sana neşe, benim keder payıma.
Ne adımı ne de beni artık tanıma
Şiire kafiye, mısraya musalat olma
Vaz geçtim senden arama, sorma
Bir daha sevmek mi tövbeler asla.
Ne Mecnun’uz ne de Leyla sanma
Boşuna eşe dosta sorup durma
Tuz bastın kanayan gönül yarama
Bir daha sevmek mi tövbeler asla.
Dağlar ördün yollar koydun araya
Ortak etme beni söylediğin yalana
Hangi gönül dayanır böyle talana
Bir daha sevmek mi tövbeler asla.
