Aşkla Kal / Mustafa Karaçizmeli

AŞKLA KAL

Her keyfi sana ayırmıştım ama sen bilemedin
Sevmek zordu kendime gönlüme Sardım mutluluğu sana ısmarladım olmadı
Aşk kara gül yetiştirmeye benziyordu gecelendim aydınlığı sana verdim yetmedi

Ben yapamadıklarıma öfkelendim Sen sana kızdığımı sandın
Haykırdım duymadın sustum sen durmadın
Gözlerinde yaş görmeye dayanamazdım sen bana yağmur oldun

En güzel maviye astım bakışlarını 
Sen gökyüzü grisi sandın
Çektim aldım yürek sızılarını mutlu olursun sandım 
Mutsuz etmek için çabaladın

Deniz oldun dalgalandın kum oldum ayaklarına dolandım silkelendin
Gökkuşağından taç yaptım saçlarına 
Yıldız taktım uçlarına sen kaydın

Uzandım tutmak istedim yüreğinden
Derin bir uçurum kenarı oldun 
Düşünmeden sana tutundum Bıraktın en dibine yuvarlandım

Ben sana sıla sen bana gurbet oldun 
Kavuşmak istedim ayrılık serdin yoluma
Sevinçlere omuz olmam gülüşüne hediyemdi farkında bile olamadın

Ben sana daha ne diyeyim kadın ne olmamı beklersin
Faydasız bedenimden kurtulmak istiyorsan bırak sende keyfimce yok olayım olmaz olsun

Şiir oldum satır satır doğradın 
Mısra oldum harf harf karaladın
Ben sana her şey oldum da bir tek Sen olmayı beceremedim n'olur alma günahımı

Sevişime sevgili oldun da bir sitemime darma dağın boğuldun
Heba ettin kutsal aşkımızı canın sağolsun
Oysa insan en çok sevdiğine döker öfkelerini kıskanır delicesine

Ne zamandan beri yabancı mesnetsiz şiirlere değiştin sen bu ulaşılmaz bizli öyküleri
Sevdayı öyle her kalemin karalayacağı yap boz tahtası mı sandın

Ölümsüz unutulmaz roman yazacaktı aşkımız sanmıştım Vera misali hatırlanan 
Olmaz olsun
Ayraç oldun tümcelerimize mutlu musun 
Bu sana son vedam hatıram olsun
Aşk ile kal

Editör: Suna Türkmen Güngör