AŞK ZORDU
Zor yılların doğum sancısıydı
Sevmek
Unutulmuş yürek korlarında
Yanmaktı
Kamburu çıkmış nefesin can
Damarıydı
Hüzünlerin gelinciğiydi sanki
Ağlayamamak
Zor yılların hamalıydı kalpte
Aşk
Yitik düşlerin rüyasıydı gecede
Anılar
Ayaz düşmüş donlarda belki de
Üşümek
Alın yazısı gibi dert yüklü sessizce
Ağlamaktı
Tiyatro perdesinin son cümlesinde
Yalnızlıktı
Ömrün son perdesinde kavuşulmayan
Umuttu
Sabahçı kahvesinde bir sigaranın
Dumanıydı
Uzakların bitmeyen senfonisinde
Unutmaktı
Unutulmaktı
Ağlayamamaktı
Aşk
***
Editör: Nevin Bahtışen
