AŞK VARDI
Yasak krallıkların, yasaklı sevdalarıydık..
Çıkmaz sokaklardı sonumuz, biliyorduk..
Girmeye, denemeye değer diyorduk.
Kaybedecek neyimiz vardı,
Bir kuru canımızdan başka...
Ve o işe yaramaz saydığımız yüreğimizi koyuyorduk ortaya.
Gönül yorgunluklarımız,
Gururu kırılmışlıklarımız vardı.
Ve elveda cümlesinin arkasında kalmışlıklarımız
vardı.
Her şeyi unutup, hiçbir şey düşünmeden, o anı yaşamak isteyişimiz vardı..
Beynimiz, korktuğu için hayır deyip, karşı çıkmıştı..
Sonu karanlıktı biliyordu,
Gerçeği görüyordu.
Günaydın deyip, yeni bir heyecana hoşgeldin diyordu.
Yüreğimiz beynimize inat..
Ölümüne kadar sevenler bile ölmeden ayrılıyor.
Evdeki hesap ne zaman çarşıya uymuş diyordu.
Tabii ya onlar da haklı.
Sanki sonunu düşünerek aşk yaşayanlar, sonunda çok mutlu oluyordu.
Yanlıştı ama aşk vardı..
Hayaldi ama tutku vardı..
Herşey ne de güzeldi,
Özlemek,
Özlenmek,
Sevmek,
Sevilmek,
Birisi tarafından değer görmek,
Düşünülmek,
Ne farklı tarifi imkansız duygulardı... 2012
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
