AŞK-I KUTSALIM
Bulutların gözleri yaşlı
Eşlik ediyor dalların hışırtısı
Kuşların kanat sesleri telaşlı
Anılarımı astım çamaşır ipine
Kırılmış mandalları
Düştüm kaldırımlar boyu akıntılara
Düşerken saçlarıma aklar
Bilmem kaç sokak aktım
Dağılmış tesbih gibi düşerken göz yaşlarım
Zikir çeker gözler aşk diye
Her bir habbede
Bilmiyorsun işte, aşk-ı kutsalım.
Yok mu ki bu hasretin bir kulağı
Niye duymaz ki yakarışların çığlığını
İçimde kavga var kanlı bıçaklı
Hasrete ram olmuş sızısı
Yok artık penceremde perdemin badı sabahı
Bilmem ki bu ömrümün kaçıncı kışı
Hasret, isyana davet ederken ızdırabımı
Ömrüme çöreklenmiş zehirli yalnızlığım
Bilmiyorsun bu figanımı aşk-ı kutsalım
İrdeleyip anıları yürürken
Güzergahların şaşkın rotası
Kavuşmalar biriktirip gözlerime
Tek çıkıştır teselliler durağı
Eyy sinemin merkezi aşk-ı kutsalım
Yokluğundan hayaline sığınırım.
