ANNEM
Gidişin çok acı oldu,
Baharlarımda çiçeklerim soldu,
Göz yaşlarımın pınarları doldu,
Sen bırakıp gittiğinden beri annem…
Bayramda bıraktın öksüz, önce inanmadım.
Sol yanımdan kanlar fışkırdı, durduramadım.
Kangren oldu, yaralarımı saramadım.
Sen gelip öpmeden iyileşmez ki annem…
Ne olur annem izin versen bana da,
Gelip yatsam bayram sabahı yanında,
Cennet kokunu koklasam doyasıya,
Koynunda öksüzlüğüm ağlar annem…
Güneşim doğmaz bak, şafağı bulutlar örttü.
Gecem karanlık yıldızlarım hüzünlü,
Artık iflah olmaz bu yürek üzüntülü,
Sen kanatlanıp uçtuğundan beri annem…
Editör: Betül Eren
