ANLAMSIZ GİDİŞİN
Geride ne kaldı biliyor musun can parem?
Acı hatıralar, sırılsıklam gözyaşlarım,
Gece rüyama davetsiz gelen sen…
Unutulmuşluğun kahırları ile uyanırım,
Yarım kalmış düş ve rüyalardan.
Mavi düşler, yürek yangınında kül oldu!..
Takvim yaprakları bir bir devrilirken,
Ömür dediğimiz son noktaya varır.
Geriye dönüp geçen yıllara baktığım da
Masal alemindeki birlikteliğimiz,
Kaf dağının güzelliğindeki mutluluk;
Turan illerinin cennet bahçelerinde kaldı.
Tatlı anıların esintilerinde kokladığım,
Kumral saçlarının büyüsünde;
Yedi iklim sevda ağacım, çiçeklenirdi.
Sokaklarım aydınlanırdı yolunda.
Boynundaki pür mavi boncuklu kolyen,
Aşkın ölmezliğine inandırırdı beni.
Gerçek aşkı, beni; öldürdü anlamsız gidişin!..
***
Editör: Nurdan Günay
