ANAM
Derdimin dermanı sendeydi anam
O mis kokuların yeldeydi anam
Kelamın bal gibi dildeydi anam
Sensiz bu dünyayı neyleyim anam
Sevgiyle örülen tek kafesimdin
Dünyada aldığım tek nefesimdin
Günlerime doğan tek güneşimdin
Sensiz bu dünyayı neyleyim anam
Can deyip kimseye sarılamadım
Kime ne yaptıysam yaranamadım
Senden başkasına bağlanamadım
Sensiz bu dünyayı neyleyim anam
Kuytu köşelerde boynum bükerim
Sensiz kalışıma yaşlar dökerim
Şu dünyada kahır çile çekerim
Sensiz bu dünyayı neyleyim anam
Celal der günlerim zindana döndü
Umut ışıklarım bak bir bir söndü
Felek bana değil zalime güldü
Sensiz bu dünyayı neyleyim anam
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
