Aman / Ahmet Furkan Demir

AMAN

Bir an olsa da yerinde dursa dünya,
Hiç gelmese sonu olmayan geceler.
Bilmem ki ne zaman sükût bulacak?
Beynimde ötüşen serçeler.

Ne kadar da yük olur insana,
Her daim takılan o gülünç maske.
Mis kokular saklarmış çürüyen bedeni,
Geceler boyu düşünmek, her nedeni.

Başa vurursa demirden tokmak,
Belki çare, her şeyi unutmak…
Düşünce kibrit, yatak saman,
Aman Allah'ım! Aman!

Duvarların ardından gelen ses,
İnsafı olmayan kemirgen gibi.
Düşüncenin hapsolduğu kafes,
Geçmişte yaşayan gölgem gibi.

Tepeden aşağı süzülen lavlarda,
Fikirlerin ter kokusu dolu,
Nasırdan beter bu sancılı günler.
Çember, ateşten insanlarla dolu.

Ne bir durak var ne de bir mola.
Bu amansız, çıkışı olmayan yolda.
Geceler boyu dönüp durdum.
Arşa uzanan dağlar etrafında.

Aman, aman, her daim aman!
Eski bir nota derdime derman.
Elem gurbetime sebep olan,
Bugünü de dün gibi sanmam.

***

TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE  KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...

Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz