AĞLARIM
Kanadı kırık bir serçeyim kuru dalında.
Takılı kalmışım yara alıp aşkın ağında.
Canım yanar da duyulmam hiç nâramda.
Gözler ağlar, sözler ağlar, yürek ağlar...
Ahlarla, vahlarla geçti en güzel yıllarım.
Üşür, titrerdi yüreğim; zemheriydi yazlarım.
Küllenmez, durur bağrıma düşen közlerin.
Yıllar ağlar, yürek ağlar, kader ağlar...
Bülbülün güle sevdasıydı dinmez figanım.
Ateş-i aşk ile vurulup yandım, kanadım.
Yarin gülzâresinde kırmızıya boyandım.
Gülzare ağlar, güller ağlar, renk ağlar...
Kendimden geçtim ey yâr, senin uğruna!
Gurbet elde boyun büktüm kahrıma.
Hasretle tuzlar bastıkça yarama
Hasret ağlar, sıla ağlar, gurbet ağlar...
Feryat figana saldı bahtımı yazan.
Döküldü içimdeki umutlarım tek tek.
Ruhum yasta, mevsimler bende hazan.
Ruhum ağlar, hazan ağlar, kader ağlar...
Editör: Hamiyet Su Kopartan
