AMCAMA
Eski dönemlerde aile büyüklerinin veya genç yaşta kaybedilen aile fertlerinin adı verilen çocuklara genellikle,
“Adıgüzel, Tatlı, Efendi” gibi isimlerle hitap edilirdi.
O güzel insanlardan biriydi Halil Polat.
Gerçek adını aile dışında fazla kimse bilmezdi güzel amcamın.
Onun sadece adı değil yüreği de çok güzeldi.
Ailesine, akrabalarına çok düşkündü.
İllâki vatan bayrak deyince kendini kaybederdi.
Öyle vatansever birini daha görmedim çevremde.
Eşine olan sevgisi de çok başka idi onun.
Erken yaşta kaybettiği sevdiğinin yerine
bir başkasını koyamadı.
Uzun yıllar boyunca onu sanki yeni kaybetmiş gibi hüzünlü bir hayat yaşadı.
“Şair, haydi bana bir şiir yaz!” derdi.
Ben yazardım, o söylerdi.
Ne gariptir ki eşiyle aynı hastalıktan vefat etti.
İnşallah Mevlâm cennetinde kavuşturmuştur onları.
Adı güzel, sevdası güzel, vefası güzel amcama yazdığım şiirlerden biridir.
YÂR DİYE DİYE
Mecnun gibi gezer, mutlu olurdum
Benim de sevdiğim var diye diye
Koysalar yanında bin yıl kalırdım
Aldığım her nefes kâr diye diye
Yağmur kar demeden yola düşerdim
Bir gecede yedi tepe aşardım
Ayaklarım kırık olsa koşardım
Beni çağırıyor "yâr" diye diye
Sarardı da soldu ömrümün varı
Genç yaşta kaybettim, ol nazlı yâri
Yüreğime bastım ateşi koru
"Aşkımı söndürür kar" diye diye
Ekmeğimi bandım gözüm yaşına
Firak acısını kattım aşıma
Yastık diken oldu dertli başıma
Toprakta sevdiğim var diye diye
Hayalde buluştum, düşte sarıldım
Bazı sitem ettim bazı darıldım
Mezarına gide gele yoruldum
"Sensiz dünya bana dar" diye diye
Dolaşıp dururum, yoktur ayarım
Sensiz geçen ayı, günü sayarım
Toprakta yatarken bir diğer yarım
"Bana huzur bulmak zor" diye diye
Bakamadım senden sonra alına
Karalar bağladım gülün dalına
Girdim diye nazlı yârin salına
Gezerim "yaşamak ar" diye diye
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz