YENİK PEHLİVAN
Açtım ellerimi semaya,
Yakardım acziyetimle Hüda’ya,
Yaradan'ım uğratma beni belaya.
Sana boyun eğerim, varlık sebebim...
Sabah olur, gün kavuşur.
Gece ile gündüz ufkun sonunda buluşur.
Dönenceler içindesin ey dünya!
Gökte kanat çırpan kuşlar,
Ağaç dalında aşk ile söyleşir.
Yenik pehlivan misali,
Vuracağız kispete vakit tamam olunca.
Unutulup gideceğiz kabirde,
Toprağın üzerinde biten yeşil kuruyunca.
Ne ince bir detaydır oluşumun ey dünya!
Hayat denilen macera kısa bir rüya.
Mal, mülk hepsi bizimdi güya,
Iki arşın beze sarılıp gideceğiz.
Geçip gitti göç yolunda katar, katar turnalar.
Dilin kemiği yoktur ama derinden yaralar.
Ey gafil, böbürlenip durma mal, mülk diye!
Acziyetini görmez misin uçan kuşlarda.
Kanat takıp uçmaya mecalin mi var?