SENDEN ÖNCE
Tanımadım sevdayı kör olmadı gözlerim
Senden önce kimseye yüreğimi bölmedim
Sarılmadım gönülden zor söylendi sözlerim
Senden önce kimseye yüreğimi bölmedim
Kuru bir ağaç gibi yapraklarım dökmüştüm
Yaşlı bir nine gibi güçsüz yere çökmüştüm
Adsız bir kadın gibi rabıtamı sökmüştüm
Senden önce kimseye yüreğimi bölmedim
Yanmıyordu ocağım yele küsüp sönmüştü
Tipi boran fırtına ayaz vurup donmuştu
Issız sessiz soluma kara kader sinmişti
Senden önce kimseye yüreğimi bölmedim
Kızılırmak misali çoğalırım coşarım
Sığmam kendi kınıma dağılırım taşarım
Daha nasıl söyleyim yığılırım düşerim
Senden önce kimseye yüreğimi bölmedim
Bozkırda pıtırakken has bahçede gül oldum
Susuz kuru dereyken çağlayarak sel oldum
Sönmüş yanmaz ateşken yana yana kül oldum
Senden önce kimseye yüreğimi bölmedim
***