SARKAÇ
Denizin gelgitleri gibi
Hayatın çalkantısı
Döndürdü başımızı
Neyi sen neyi ben istedim
Hangi renkti elimizdeki çile
Karmakarışıktı
Açmakta zorlandım
Yüreğim eridi kalaylı bir kaba
İstemedim bir tek taş parmağıma
Neydi istediğin muammaydı
Çözmekte zorlandım
Dar bir alanda çevirirken duyguları
Uçsuz bucaksız dünyaya âmâ kaldık
Bir gül düştü içime bir sızı gibi
Yandı kor ateşlerle
Kirpiğimden akan damlalar bile
Söndürmeye yetmedi
***