KAR YAĞARDI ANKARA'YA
Kar yağardı Ankara’ya üşürdük
Düşerdikte her bir kar tanesinde
İntiharlar cebimizde gezdiğimiz vakit
Ama sımsıcaktı yüreğimiz sevdadan
Dimdikti göğsümüz umuttan
Soğuk caddeleriyle yalnız yine bu şehir
Kar bile küs
Ben mi barışayım şimdi onunla
Kapattım insan kirlerini
Çekip de perdelerimi
Şşş kapımda adım sesleri var
Keder değildir bu /o yüreksiz
Umudu bekliyorum bu gece
Emanet düşler var verdiğim
Üşümesin
Geç olsun bekleyeceğim
Geç kalmadık mı yaşamaya
Gülmeye
Baharlara
Kendimle ben oturduk yine
Gecenin kara çarşafında
Şiirsiz sözsüz
İçimde sahte bir sevinç
Anlatsam yalan çıkacak
Hani eski kasetten dinlersin kendini
Sesin yabancı gelir ya sana
İçimde sancı
Hazır da alkollüyüm
Hangi faşiste sövsem ki bu gece
Netenyahu yahut Trump
Boş ver ektiklerini biçerler elbet
Ucuz şiirler yazmalı şimdi
Zaman aşımı hayata
Dedim ya kendimle ben oturduk yine
Yaşıyoruz desem yalan
Bekliyorum bir konuk gelir diye
Kendime de küsüm ha susuşum ondan
Bulaşmadım hiçbir öksüz şiire
Yakmadım canımı
Dökmedim anıları
Raylara verdim yüreğimi
Madem yollar çağırmıyor beni
Kuşlar bana dedi ki
O da boş değil bana
Ben dolmasam sancıyla
Bak çamaşırlar donmuş balkonda
Ben de keder astım yanına
Çözülüp akar sabaha
Karışıp sularına giderim sessiz anılarımla
Unutma
Şiiri şair öldürür
Şairi yazamadığı mısra
***