K / AZI
Biraz rüzgâr çaldım
Gözlerinden
Dudaklarından nefes
Deliren bir çığlık attım
Teninin kıyısında
Kuraktı dudaklarımız
Ölebilirdik susuzluktan
Ölmedi kimse
Aşkta pusuya düşenlerden başka
Ölüydü onlar zaten
Kaldırdık toprağa bakan başımızı
Göğe baktık
Gökyüzüydük
Gelip aykırı yönlerden
Yağmur doğurdu
Libidosu yüksek bulutlar
İlk
Ben içtim dudaklarından
Yağmur damlasını
Ben hoş oldum
Gün sarhoş
Geçip gitti üstümüzden
Ki
Hâlâ
Duruyor
O
ilk damlanın ıslaklığı dudaklarımda
Ve
Şimdi
Ne vakit seni düşünsem
Yağmur ormanlarına dönüyor
Tenimden yüreğime akan ter