HİÇLİK
O kadar zordu ki
Bulutlara gözlerini
Çizmek
Sonra esen rüzgârla
Gidişini izlemek
Bir yağmur damlası
Bıraktın sanki
Dudaklarımdan
Yürek koruma
Deyince üşüdüm
Bilmezdim ki
Hayallerinde ağladığını
Kızıl kelebekler gibi
Kanadı kırık
Savrulduğunu
Sessizliğin zamanları
Düşler perdesini yırtıp
Yalnızlık ektiğini
Ateşin kora dönüp
Yürek yaktığını
Öğrendim işte şimdi
Âdem'in Havva'ya
Kalpten sessiz çağrısını
İçten feryadını
İblis'in sevinç şarkısını
Bulutların ağlayışını
Çisil çisil toprağa
Dökülüşündeki aşkı
Zamanın acı korlarını
Hiçlikte öğrendim işte
Aşkı
***