HAYAL KIRIKLIĞI
Pencere kenarında oturup sadece dışarı bakıp düşünüyordu genç kız…
Bunca emek ve çaba bu kadar hayal kırıklığı için miydi?
Son darbeyi arkadaşlarından yemişti genç kız…
Zira en zor zamanlarında arkadaşları onun yanında olmamıştı. Oysa genç kız, arkadaşlarının kötü zamanlar geçirdiği süreçte her zaman onların yanında durmuş, hep destek olmuştu. Şimdi ise zor zamanlar geçirdiği dönemi tek başına atlatmaya çalışıyordu...
Hayatı boyunca herkes için emek verip, kimseyi kırmamaya çalışan genç kız, yaşadığı sorunlarla baş başa kalmış, hiç kimseden destek görmemiş, üzüntüsünü bir nebze olsun dindirmek için çaba gösteren olmamıştı...
Arkadaşlık ve aile içi ilişkilerinde yalnızlaşan genç kız, tek başına içine düştüğü sorun ve hüzünlerden kurtulmaya çalışıyordu. Fakat nasıl kurtulacağını bilmiyordu. Çünkü ilk defa hayatın ve yaşadığı çevrenin gerçek yüzüyle karşı karşıya kalmıştı; deyim yerindeyse, hayata ilk adım atışlarıydı. Bundan dolayı nasıl davranacağını bilmiyordu...
Düşündü, aylarca içine kapandı ve zihninde ilahi bir ışık belirdi. İnsanlarda aradığı huzurun yanlış olduğunu fark etmeye ve sonunda gerçek huzuru yüce Allah'ta bulmaya başladı...
Aylarca kurtulamadığı hüzünlerden, hayal kırıklığından çok kısa bir sürede Rabbine tevekkül ederek kurtulmuştu. Huzuru bulduğu süre içerisinde kimseden beklenti içine girmemesi gerektiğini anlamıştı. Genç kız Rabbine yaklaşıp ona tevekkül ettikten sonra içindeki hayal kırıklığı ve üzüntü ara ara kendini gösterse de, neredeyse hiç kalmamış gibiydi.
Daha sonra genç kızı hiç kimse üzememiş ve hayatı boyunca başına gelen herşeyi Rabbine tevekkül ederek atlatmayı başarmıştı...