GECENİN YEDİ KARASI
Yedi karası vardır her gecenin bilir misin,
Yedi hasreti birbirine benzemeyen,
Yedi düşman çatlatan özlemi,
Yedi susamışlık,
Ölüme eş?
Ağır ağır örter yüzünü hüznün buğusu,
Gözlerinde tülden ince ıslak bir perde,
Dudaklarında küskün bir kız çocuğu,
Düşmeye hazır bulutlar biriktirir göz bebeklerinde.
Yedi karası vardır her gecenin:
Saatin tik takları kalbine vurur vakit ilerledikçe,
Katran karası derinlikler içinde susar bütün sesler.
Yalnızlığın ayak sesleri beyninde durur,
Tıka basa dolar kül tabakları.
Çay soğur.
Silinmeye yüz tutmuş bir ruj lekesi bardağın kenarında...
Yedi karası vardır her gecenin:
Yedi bıçak darbesi...
Can kesiği kanamalar içinde,
Yedi okkalı küfür.
Duvarlarda yedi hain gölge.
Günbegün çürüyen cesedini taşır gözlerinin önünde.
Yedi karası vardır her gecenin:
İç içe geçmiş iklimlerden bir baş ağrısı.
Sığmaz yatağına bedenin,
Yüreğin çatlatır kaburgalarını.
Nefesin yetmez,
Kırar kalemini alnının orta yerinde;
Ömrünü verdiğin o yürek ağrısı.
Yedi karası vardır her gecenin:
Her biri bir ömür törpüsü...
***