ELİMDEKİ SON ŞEY
Evlendikleri adama değil,
Mahpusa gelin olmuş kadınların
Hikâyesi bu hikâye...
Şiddet mağduru, arkasını kollayanı, kimsesi olmayanların hikâyesi.
Şaşkınlık en derinlerde,
Dökülen kelimeleri duydukça bu kulaklar,
Çıkması zor dehlizlerde,
gözyaşı eşliğinde döktüler içlerini, birer birer...
Bakışlar boş, duraksayan edayla sordular!
Suç mu bu dünyada kadın olmak diye?
Satırlara dökmeye çalıştıkça,
Şiddet ve tehditlerin ardından her geçen gün, kayıp olan kadınlar...
Rüzgârın tokadıydı onları sağa sola savuran,
Toz yumağın arasında kayıplara karışan,
Var olup ama gerçekte olmayan kadınlar.
Can acıtandı, görünmezlik.
0ysa;
Sevilmek, sayılmak, değer görmekti arzu...
Fazlası değil,
Sıralanınca satırlar bir bir,
Sonrasında kuyunun derinliği misali,
Yalnızlığı çağrıştıran derin bir karanlık.
Yaşanması imkansız sandığımız bu gerçekler,
Perde arkası bilinmeyenle dolu nice gerçekler,
Yargıladığımız, "katil ne olacak" dediğimiz bu kadınlar...
Oysa o kadınlarımız, acı veren insanların boyunduruğundan kurtulmaya çalışırken kendilerini başka bir boyundurukta bulan;
öyle ki hayatlarından endişe ettikleri için çaresizce cezaevlerini dışarıdaki yaşadıkları zindandan daha güvenli bulan kadınlardı onlar...
Tercih mecbur kılınmıştı onlara, en azından mahpusta şiddet olmayacaktı.
Dayak son bulacak, belki de artık görünür olacaklardı.
Çaresizlikti belki onları bu yola tercih sebebi.
İki seçenek dışında, seçenekleri olmayan kadınlar.
Ya boyun eğecek, ölüme kabul diyecek ya da savaş verip kendini müdafaa edecek...
Ölmektense seçtiği bu yol ne denli kendisini haklı çıkarır?
Sorgulanır elbet!
Korku, endişe, kaygı, mağduriyet.
Ömür boyu sırtlanınca
Sonu olmayan dehşet demişti.
Böylesi hikâyeyi yaşayan mağdur kadın.
Devam etti sonrasında:
"Kaybedecek bir şeyim kalmamıştı,
hayata tutunmam için sebep de yoktu.
Hiçbir şeyin düzeleceği zaten yoktu.
Derin bir sessizlik ardından devamında,
"Işıltılı hayattan sonrası, tüm güzellikler bir kenara, yetmez parayla pulla.
Kafeste tutulduktan sonra,
Düştü kelimeler ardı ardına.
Özgürlüğü elinden alınmış,
düşüncesi hiçe sayılmış,
Elindeki son şeyi canını,
Ondan vazgeçmek miydi bunları yaşamamak için sebep?
Müdafaa hakkımı kulandım şimdi katil mi oldum demek?
Hangi kadının arzusu olabilir?
Prangalara teslim oldum.
Elimdeki son şey
Yaşam sevincimi kaybettim;
Cana can veren bu değil midir zaten diyerek...
Yeniledi sözünü,
Elimdeki son şeyi kaybettim.
Görünürde varım ama yok oldum.
Elimdeki son şeyi,
Canımı kaybettim diyerek...
***