ELBET BİR GÜN
Gün batıyor yine sensiz okyanus kenarında
Sahil kumsalında oturdum tenha yerde
Acı kahveyi yudumlarım yalnızlığımla
Alabildiğine bakarım ufuklara var mısın diye
İçime çöker güz acılarının binbir türlüsü
Nereyi süzsem tefekkürle boşlukta kalıyorum
Soğuk terler dökerim olmayışının özleminde
Bitmedi işte talihin fırlatıp attığı bitmeyen yıllar
Kimsesiz kaldım gurbetin ayaz akşamlarında
Bir kaç cümlelik sohbete muhtacım
Sıcacık nefesinden dökülen asil kelimeler
Hayat kaynağım ömrüme ömür katanımdın
İçtğim çayların ne de kahvenin
Tadı kalmadı ellerinle demlemeyince
Gün batımlarına bırakırken hisli gözyaşlarımı
Ah sevda yüklü türküler düşüyor dudaklarıma
Şimdi nerede hangi diyardasın bilmiyorum ki
Belleğime kazıdığım tek şey aşkın
Haber alamasam da yüreğindeki sancılar
Uzaklara her baktığında sessiz feryatların
Geceye uzanan avazların kim bilir gök kubbede
Şimşekler çaktırıyor yağmurlar indiriyordur
Gönül bahçenin solmuş mavi günlerine
Uzaklar kısalacak elbet bir gün bizde kavuşuruz
Tasalanma gün batımları bizi kucaklayacak
Yüzyıla bedel yıllar mevsimler bitecek
Elbet bir gün kavuşacağız umudu ile yaşarım
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz