DENGİNİ BULDUN MU GÖNÜL
Bir bahar düşüydü, senin bu sevdan,
Gözlerinde saklı, hırçın bir tufan.
Hayaller içinde, geçerken devran,
Karanlık sardıkça, sustun mu gönül?
O gün bir vedaydı ayrılan yollar,
Ardında kalanlar, yaslı anılar.
Bir ömür boyu hep çektin cefalar,
Feryatlar içinde, pustun mu gönül?
Uçurum kenarı, sevda diyarım,
Mevsimler hazanmış, soldu bağlarım.
Geceler uzarken, hicran dağlarım,
Zamanın çarkında, yaktı mı gönül?
Hangi aşk çözer ki kalpte düğümü?
Hangi yara dindirir suskun gönlümü?
Hatıra kalan aşk, yaz mıydı, güz mü?
Bugün sen bana el olmuşsun gönül.
Şimdi yalnızlığa yoldaş olmuşken,
Bir kalp kırıklığı, dara koymuşken,
Hülyalı âlemde, düşler kurmuşken,
Arayıp dengini, buldun mu gönül?